Toyota Land Cruiser BJ: 1951 - 1955

W fabrykach Toyoty pierwsze lekkie auta terenowe powstały już podczas trwania II Wojny Światowej, kiedy to na potrzeby Cesarskiej Armii stworzono prototyp półtonowego samochodu terenowego o symbolu AK. W 1942 r zbudowano model AK10 ale nie był on w masowym użyciu podczas działań wojennych. Rozwój konstrukcji z napędem na 4 koła dokonał się dopiero w okresie powojennym, wraz z zapotrzebowaniem policji i odbudowujących się formacji wojskowych w pojazdy tego typu. W bardzo krótkim czasie, od sierpnia 1950 r do stycznia 1951 skonstruowano i przedstawiono na potrzeby ogłoszonego konkursu model Toyota Jeep BJ.

 

Pośpiech jak i braki w materiałach spowodowały, iż powstały projekt bazował na elementach konstrukcyjnych pojazdów już produkowanych w zakładach Toyoty.

 

Podwozie - z ciężarówki typu SB o długości 2400 mm
Zawieszenie – również z ciężarówki SB – przeznaczonej do przewozu niewielkich ładunków i osób, dzięki czemu było miękkie i komfortowe. Takie też trafiło do modelu BJ i sprawiło, że samochodem jechało się zaskakująco wygodnie.
Silnik – benzynowy, rzędowy, sześciocylindrowy, chłodzony cieczą pojemności 3 386 cm3, w układzie górnozaworowym OHV. Motor ten pierwotnie napędzał ciężarówki typu GB, KB i BM o nośności do 4 ton. Po wprowadzeniu modyfikacji, do pierwszej Toyoty Jeep BJ trafił silnik o mocy 82 KM przy 3000 obr./min., a późniejsze modele osiągały moc nawet 85 KM. Zastosowanie tej jednostki było koniecznością wynikającą z faktu, że Toyota nie dysponowała wówczas innym motorem. To akurat wyszło projektowi na dobre, gdyż pojazd dysponował na tyle dużym zapasem mocy, że nie było potrzeby wyposażania go w reduktor. W terenie pomagało też bardzo duże przełożenie na I biegu  (5.53:1).

 

Powstała wówczas konstrukcja nie została zakupiona na potrzeby służb mundurowych (konkurs wygrał licencyjny Jeep budowany przez koncern Mitsubishi) jednak była nadal rozwijana. Paradoksalnie, powodzeniu samochodu sprzyjał brak zamówień ze strony policji czy sił zbrojnych, bo dzięki temu Toyota mogła skupić się na wdrożeniu i realizacji strategii eksportowej. To dawało firmie znacznie więcej swobody w fazie projektowej i pomogło w odniesieniu sukcesu na rynkach zagranicznych. Prowadzono również akcje promocyjną auta. BJ wraz z kierowcą testowym Ichiro Taidą w obecności przedstawicieli japońskiej policji i urzędników dojechał do szóstej stacji kolejki górskiej na górze Fuji (6th Station - 2390m) co spotkało się z ogromnym rozgłosem i pozytywnym przyjęciem.

 

 

  

Pierwsze zamówienie na 298 sztuk Toyoty Jeep BJ dla japońskiej policji przyszło dopiero w 1953 roku. Auto zdecydowanie przewyższało technicznie amerykańskiego Willysa Jeepa i już wkrótce znalazło nabywców wśród służb leśnych i firm zaopatrzeniowych.

 

W 1954 roku przyszła pora na nową nazwę, gdy po proteście firmy Willys Overland musiano zrezygnować z oznaczenia JEEP. 23 czerwca tego roku Toyota Jeep BJ zyskała nową nazwę - Toyota Land Cruiserr - zaproponowaną przez ówczesnego dyrektora d/s technologii, Hanji Umehara. Nazwa ta na stałe wpisała się do historii aut z napędem 4x4.

W sierpniu 1955 odbyła się premiera nowego modelu serii J2.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wersje modelu BJ

BJR           Długość 3838mm, rozstaw osi 2285mm, miękki dach (sierpień 1955-1957)
BJT   Długość 3838mm, rozstaw osi 2285mm, miękki dach - wersja z napędem na tylne koła
BJJ   Długość 4196mm, rozstaw osi 2430mm, 
BJ Pickup   Długość 3838mm, rozstaw osi 2285mm, miękki dach (sierpień - wrzesień 1955) - zintegrowany przedział bagażowy
BJ Pickup   Długość 4200mm, rozstaw osi 2430mm, oddzielny przedział bagażowy - wóz strażacki
FJJ   Długość 3838mm, rozstaw osi 2285mm, podłużne lub poprzeczne ławki, miękki dach (wrzesień 1955 - 1959)

 

Autor: IR

Na podstawie: www.toyota-global.com